W latach 1865 - 72 uczęszczał do szkoły podstawowej, w trakcie której matka dziewięcioletniego syna posyłała również na lekcje gry na skrzyp­cach. Późniejszym nauczycielem muzyki Streckego przez krótki czas był uzdolnio­ny nauczyciel seminarium nauczycielskie­go w Głogówku W. Kothe, który został prze­niesiony z tej szkoły ze względu na niedo­stateczne opanowanie języka polskiego. Należy zaznaczyć, iż około połowy XIX w. pierwszeństwo w przyjmowaniu do tej szkoły mieli kandydaci znający język pol­ski. Znajomość języka polskiego obowią­zywała również uczących tu nauczycieli. W przeciwnym razie byli zwalniani. Wkrót­ce jednak (czasy kulturkampfu) preferowa­ny znów był język polski.

Po ukończeniu szkoły podstawowej Strecke zostaje uczniem szkoły przygoto­wawczej do zawodu nauczycielskiego (Präparand). W czasie tej rocznej praktyki młodzieniec ten nauczył 120 nie czytających szkolnych dzieci korzystania z książeczek do nabożeństwa. Tymi wyjątkowymi zdol­nościami pedagogicznymi bardzo sobie zjednał mieszkańców Rudawy (k. Bystrzy­cy Kłodzkiej), że nie chciano jego stąd wypuścić. W następnych latach (1873-75) zostaję uczniem szkoły rektorskiej w By­strzycy Kłodzkiej z językiem łacińskim i francuskim. Przez następny rok (1875-76) zostaje zastępcą nauczyciela w Rudawie, a w latach 1876-79 jest seminarzystą semi­narium w Bystrzycy Kłodzkiej. Następnie podejmuje przez następne trzy lata pracę w Słonem (Kudowa Zdrój) jako adiutant - pomocnik w dwuklasowej szkole. W tym czasie (1880 r.) przez 6 tygodni spełnia obowiązek służby wojskowej w jednostce grenadierów we Wrocławiu, by następnie wrócić do Słonego na stanowisko główne­go nauczyciela (na rok), a w latach 1882-85 uczyć w Bystrzycy Kłodzkiej.

We wrześniu 1884 r. wstępuje w zwią­zek małżeński z Augustą z d. Klar, którą poznał w zespole chóralnym. W latach 1885-90 przebywa w Cieszkowie (pow. Milicz) jako kantor, a w Komiku jako głów­ny nauczyciel siedmioklasowej szkoły.

Dla głogowian najważniejsza w jego bo­gatym życiorysie jest data 1.05.1890 r., kie­dy zostaje kierownikiem Szkoły Podstawo­wej nr 1 przy ul. Szkolnej.(budynek znisz­czono w czasie ostatniej wojny). Żeby ten okres zakończyć datami należy wymienić 1891 r., kiedy Strecke zdaje egzamin na funkcje rektora szkoły. Od 1891-1925 uczy i kieruje szkołą przysposabiającą do zawo­du kupieckiego i innych zawodów rzemieśl­niczych. Muzyka Streckego od zawsze była jego przeznaczeniem. Żył nią od dzieciń­stwa. Zaszczepiła mu ja matka i był dla nie­go przykładem, gdyż śpiewała w kościele z dwoma jej braćmi.

Wykształcenie muzyczne uzyskał w se­minarium u wcześniej wspomnianego W. Kothe, którego był pupilkiem. Już w 1895 r. założył głogówecką szkołę chó­ralną dla zaawansowanych chórzystów. Oprócz mszalnego śpiewu gregoriańskie­go były wykonywane utwory Brosiga, Ha­endla, Palestriny, Schuberta i wielu innych. Kierował on m. in. stowarzyszeniem śpie­waków „Liedertafel" (założonym w 1847r).

Strecke oprócz pełnionych funkcji w ko­ściele i w szkole wykazał szerokie zaintere­sowania historią miasta i regionu. Swoje badania publikował w miesięcznym dodat­ku regionalnym redagowanym przez siebie „Aus dem Oberglogauer Lande", który uka­zywał się w „Oberglogauer Zeitung". Jego zainteresowania były wspierane słowem pi­sanym przez m;in. znanego nam już history­ka górnośląskiego ks. dr J. Chrząszcza, Th. Konietznego- nauczyciela hrabiowskich pociech, mającego dostęp do ówczesnego archiwum zamkowego hr. Wilhelma H. von Oppersdorffa, A. Kosiana swoimi poetycki­mi opisami, H. Strzyza, J. Seidla, Rafała Urba­na (Braun) i wielu innych.

Strecke swoje dzieło badawcze zmateria­lizował w zorganizowanym przez siebie muzeum regionalnym (Heimatmuseum) w Bramie Zamkowej, które zostało nazwa­ne jego imieniem (Rektor - Strecke - Mu­sem). U starszych mieszkańców miasta po­zostały jeszcze w pamięci „Strecke Brücke" (mostek na Młynówce w sąsiedztwie łąki Urbana na Winiarach) czy „Strecke Quel­le" (źródło Strecke) w Olszynce.

Rektor szkoły i chóru parafialnego w 1924 r. żegna się z pracą pedagogiczną, przechodzi na emeryturę, ale nadal jest bar­dzo aktywny tj. do 24 maja 1935 r. Wyróż­niony został licznymi odznaczeniami za ca­łokształt działalności. Umiera 24 maja 1935 r. i zostaje pochowany na naszym cmentarzu parafialnym.

O ile postać Josepha Strecke tkwi jesz­cze dość powszechnie we wdzięcznej pa­mięci starszej naszej miejskiej generacji, to jego syn Gerhard - wybitny kompozytor, który wzniósł się na wyżyny swojej twór­czości w Niemczech kojarzony jest z Gło­gówkiem tylko przez nielicznych meloma­nów.

Urodził się 13 grudnia 1890 roku w Gło­gówku jako syn wspomnianego wcześniej rektora szkoły powszechnej i kierownika chóru Josepha Strecke. Gerhard studiował filologię i muzykę w Jenie i Berlinie. Wiel­ką rolę w życiu muzycznym Głogówka ode­grała na przełomie XIX i XX wieku Selma Frankel, nauczycielka gry na fortepianie. Urodzone we Wrocławiu (1855r) była pierwszą kobietą w Głogówku, która stu­diowała na uniwersytecie. Poprzez małżeń­stwo trafiła w 1885r do. naszego miasta. Najzdolniejszym jej uczniem był Gerhard Strecke. Gdy zdawał egzamin wstępny na Akademickim Instytucie Muzyki Kościel­nej w Berlinie - Charlottenburgu, egzami­nator powiedział: „Musiał mieć Pan bardzo dobrego nauczyciela gry na fortepianie". Strecke pracował jako pedagog muzyczny pełniąc kierownicze funkcje w Nysie, Wro­cławiu, Bytomiu i Katowicach. Po wysie­dleniu w 1945r znalazł zatrudnienie w Pań­stwowym Instytucie Akademii Muzycznej w Trossingen, gdzie zdobył tytuł profesor­ski. W roku 1953 przeszedł na emeryturę. Oprócz swoich wysokich osiągnięć peda­gogicznych szczególną sławę zyskał jako kompozytor utworów świeckich i kościel­nych. Duża część jego kompozycji — po­nad 100 utworów - w 1945 roku. zaginęła. Jego twórczość obejmuje prawie wszystkie rodzaje muzyki. Skomponował m.in. 3 sym­fonie, 10 suit, 12 tańców symfonicznych, 5 kwartetów smyczkowych, 250 pieśni z akompaniamentem na fortepian, chorały, preludia, fugi oraz wiele utworów chóral­nych a cappella, Gerhard Strecke jest twórcą popularnego w Niemczech utworu „Obe­rglogauer Pfeffernulken" nadawanego czę­sto przez rozgłośnię w Kolonii. Za swoją twórczość muzyczną otrzymał wiele odzna­czeń. Zmarł 8 grudnia 1968roku w Niem­czech.