Śląsk jest ziemią pełną bogactw naturalnych, uro­dzajnej gleby i pięknego krajobrazu. Wartości te, stanowią fundament pod budowę kultury i pod rozwój dyscyplin wiedzy. Dochodzi jeszcze pracowitość ludzi oraz położenie geograficzne. Na Śląsku, krzyżują się różne wpływy polityczne i kulturalne, które dają możliwo­ści rozwoju regionu w różnych dziedzinach życia, zwłasz­cza w dziedzinie kultury. Muzyka jest lekkim bagażem i sto­sunkowo szybko przekracza granice wchodzące w inne, nowe światy. Poli-kultura, jest przeważnie wielkim dobrem dla społeczeństwa. Nowy świat, zawarty w zapisie nuto­wym, bardzo szybko pokonuje granice, wzbudzając zacie­kawienie. Twórczość, a zwłaszcza jej odmienne oblicze, jakie ukazuje się w muzyce, zawsze będzie czarowało ser­ce człowieka. Olbrzymie dobra naturalne, kapitał ludzki, otwartość na świat, to dobra baza ekonomiczna, by stały się przyczyną intensywnego rozwoju muzyki na Śląsku. Warto przy okazji zaznaczyć, że ze Śląska wywędrowali na zachód przodkowie Franciszka Schuberta i Jerzego Fryde­ryka Haendla.

Na wstępie rozważań o dziejach Śląska, zasadni­czą kwestią, którą należy wyjaśnić lub przynaj­mniej przybliżyć, jest stan wiedzy o tych dziejach wśród mieszkańców naszego regionu. Dlaczego tak mało wiemy o przeszłości ziem, na których mieszkamy? Czy je­dynie brak zainteresowania jest tego przyczyną? 

Edukacja historyczna w szkołach, pomija lub marginal­nie traktuje aspekt regionalny. Obecnie, kiedy tworzone są od podstaw programy edukacyjne dla gimnazjów, war­to pomyśleć o takim ukierunkowaniu edukacji historycz­nej, które nie tylko nie zniechęci młodych ludzi do pozna­wania dziejów swego regionu, ale da im do ręki argumen­ty za. Wszak, odrobina „patriotyzmu lokalnego", to bodaj najbardziej pożądane zjawisko w jednoczącej się Europie.

Referendum ludowe zostało zorganizowane w dniu 30 czerwca 1946 r., przez komunistyczne władze Polski. Zawierało trzy zupełnie niekontrowersyjne pytania: 

1. "Czy jesteś za zniesieniem senatu?",
2. "Czy jesteś za utrwaleniem reform społeczno – gospodarczych?",
3. "Czy chcesz utrwalenia granicy zachodniej Polski na Odrze i Nysie Łużyckiej?". 

Komunistyczne partie bloku demokratycznego wzywały, by głosować "3 x Tak". Problem polegał jednak na tym, że z tak ułożonymi pytaniami zgodzić się mógł prawie każdy, co oczywiście nie było miarą poparcia dla stalinowskich uzurpatorów. Dlatego PSL, choć zgadzało się z kierunkiem zmian, nakreślonym we wszystkich trzech pytaniach wezwało do głosowania "nie" na pierwsze pytanie, jako najmniej istotne dla zamanifestowania swojego charakteru w opozycji do komunistów. W Głogówku i okolicznych wsiach pojawiły się ulotki i napisy wzywające do głosowania "2 x nie" na pierwsze pytania. Podpisane one były przez "grupę bojową patriotów polskich Narodowych Sił Zbrojnych". Znacznemu nasileniu uległa też antypolska propaganda ze strony różnorakich niemieckich ośrodków dywersyjnych. Wzywano ludność do głosowania "3 x Nie", szczególnie dotyczyło to trzeciego pytania o zmianie granic zachodnich. Ulotki w języku niemieckim były rozklejane wieczorami nie tylko na murach, ale również w okolicach kościołów.

19 stycznia 1945 r. W ramach operacji wiślańsko-odrzańskiej wojska 1. Frontu Ukraińskiego przekroczyły granice Śląska Opolskiego. Weszły nad Odrę i na zachodnim brzegu utworzyły szereg przyczółków. Na całej linii frontu od Rużemborku w słowackich górach, aż do  Raciborza nad Odrą toczyły się do połowy lutego zacięte walki obronne. W południowo – zachodniej części Śląska, sowieckie wojska z dużym impetem przełamywały pozycje niemieckie. 21 stycznia zdobyły Strzelce Opolskie, Ujazd, Leśnicę i Górę św. Anny, natomiast dwa dni później – Gogolin. Wobec ogromnej przewagi w ilości wojska i sprzętu morale niemieckiej armii nie było załamane. W dalszym ciągu cechowała ją dostateczna zdolność bojowa, a żołnierz niemiecki bił się nadal tak samo jak przedtem wyróżniając się zwłaszcza w obronie wytrwałością dochodzącą czasami do fanatyzmu.