Tuż za Mochowem obok drogi wiodącej do Prud­nika, znajduje się niewielkie wzniesienie, zwane Glinianą Górką (niemiecka nazwa Lehmberg). Stoi tam niewielki kościółek pod wezwaniem Najświętszej Ma­rii Panny. Jego obecność w tym miejscu upamiętnia wyda­rzenia sprzed ponad 370 lat.

Cofnijmy się jednak do roku 1595, kiedy to Jerzy Mak­symilian (czyli Jerzy II) Oppersdorff, nabył na własność do­minium głogóweckie. Zaczął się wówczas rozkwit miasta, które ponownie zyskało na znaczeniu. Jerzy II będący gor­liwym katolikiem, był równocześnie tolerancyjny w stosun­ku do swoich poddanych wyznania luterańskiego. W roku 1606 władzę w mieście objął jego syn Rudolf, ulegający wpływom dostojnikom kościelnym. Począł on nękać i dys­kryminować protestantów. Ich sytuacja stała się jednak naprawdę ciężka od roku 1617, kiedy brat Rudolfa Jan Ja­rzy (sławny Jerzy III) odkupił od niego Głogówek. Ten gor­liwy katolik pielgrzymujący między innymi do Ziemi Świę­tej, czy Loretto, wprowadził w dominium powszechną wówczas zasadę „cu is regio, eius religio" („czyja władza, tego religia"). Zaczął prześladować, więzić, pozbawiać praw protestantów, którzy nie chcieli przejść na łono Kościoła katolickiego. Ostatecznie, w roku 1628 postawiono im nie­odwołalny warunek; mogli zmienić wyznanie lub opuścić miasto na zawsze.

Znajdujemy się w kościele parafialnym pod wezwaniem św. Bartłomieja w Głogówku. Sprzyjające warunki naturalne i sąsiedztwo Bramy Morawskiej spowodowało, że osadnictwo na tym terenie rozwijało się już od najwcześniejszych okresów- prawdopodobnie od środkowego paleolitu (100-40 tys. lat p.n.e.). Pierwsza wzmianka o Głogówku pochodzi z 1076 roku. Nazwa wywodzi się od masowo rosnącego tu niegdyś głogu. W II połowie XIII wieku Głogówek otrzymał prawo czynszowe. Z 1284 roku pochodzi wzmianka o istnieniu parafii. W 1378 roku kościół został podniesiony do godności Kolegiaty.

Kościół na miejscu starszej budowli ufundował ponoć około 1350 roku książę opolsko- raciborski Fryderyk. Zasadniczy zrąb konstrukcji świątyni pochodzi z XIV wieku. Kolegiatę rozwiązano w następstwie zajazdu husyckiego, który w 1428 roku spustoszył miasto. Efektem odbudowy kościoła po tych zniszczeniach jest sklepienie sieciowe w prezbiterium odtworzone w końcu XV wieku według o stulecie starszego pierwowzoru. Gromadzone przez pokolenia wyposażenie przepadło w 1765 roku, gdy wielki pożar miasta strawił tę świątynię. W ciągu pięciu lat, poczynając od 1776 roku, proboszcz tutejszy- Antoni Borek, za pieniądze właścicieli Głogówka von Oppersdorfów zainicjował dzieło gwałtownej barokizacji budowli. Twórcami tego dzieła byli Franciszek Antoni Sebastini i Jan Józef Schubert. Ten pierwszy naprawdę nazywał się Sebesta i podobnie jak Schubert był rodowitym Morawianinem. Sebastini dostał zadanie pokrycia całego kościoła polichromiami.

Praca finałowa I Międzynarodowego Konkursu Historycznego "Śląskie Zamki i Pałace". Jest to historia zamku Oppersdorffów w Głogówku,  zawierająca nie tylko charakterystykę budowli i tego jak przebiegały kolejne jej przebudowy, ale także uwzględniająca ducha, jaki panował w tych historycznych salach.

Głogówek jest to 6,5 tysięczne miasto położone nad rzeką Osobłogą, stanowiącą lewy dopływ Odry. Na topografię terenu przedgórza sudeckiego wskazuje łacińska nazwa miasteczka – Glogovia Superior. Data lokacji miasta nie jest jednoznacznie ustalona...